نورا (س)

"گفتگويي با خدا"

* گفتم: خسته‌ام   

گفتی: لاتقنطوا من رحمة الله     :: از رحمت خدا نا امید نشید (زمر/53) ::

* گفتم: هیچكس نمی‌دونه تو دلم چی می‌گذره 

گفتی: ان الله یحول بین المرء و قلبه      :: خدا حائل بین انسان و قلبشه! (انفال/24) ::

* گفتم: غیر از تو کسی رو ندارم 

گفتی: نحن اقرب الیه من حبل الورید      .:: ما از رگ گردن به انسان نزدیکتریم (ق/16) ::

*گفتم: ولی انگار اصلا منو فراموش کردی! 

گفتی: فاذکرونی اذکرکم      :: منو یاد کنید تا به یاد شما باشم (بقره/152) ::

*گفتم: تا کی باید صبر کرد؟ 

گفتی: و ما یدریک لعل الساعة تکون قریبا   :: تو چه می‌دونی! شاید موعدش نزدیک باشه (احزاب/63) ::

* گفتم: تو بزرگی و نزدیکت برای منِ کوچیک خیلی دوره! تا اون موقع چیکار کنم؟  

گفتی: واتبع ما یوحی الیک واصبر حتی یحکم الله

     :: کارایی که بهت گفتم انجام بده و صبر کن تا خدا خودش حکم کنه (یونس/109) ::

*گفتم: تو خدایی و صبور! من بنده‌ات هستم و ظرف صبرم کوچیکه. یه اشاره‌ کنی تمومه! 

گفتی: عسی ان تحبوا شیئا و هو شر لکم       :: شاید چیزی که تو دوست داری،به صلاحت نباشه(بقره/216) ::

*گفتم: انا عبدک الضعیف الذلیل...  اصلا چطور دلت میاد؟   

گفتی: ان الله بالناس لرئوف رحیم    :: خدا نسبت به همه مردم (نسبت به همه) مهربونه (بقره/143) ::

*گفتم: دلم گرفته !   

گفتی: بفضل الله و برحمته فبذلک فلیفرحوا

     :: مردم به چی دلخوش کردن؟ باید به فضل و رحمت خدا شاد باشن (یونس/58) ::

*گفتم: اصلا بی‌خیال! توکلت علی الله.   

گفتی: ان الله یحب المتوکلین      :: خدا اونایی رو که توکل می‌کنن دوست داره (آل عمران/159) ::

*گفتم: خیلی چاکریم!   

ولی این بار ، انگار گفتی: حواست رو خوب جمع کن! یادت باشه که :

و من الناس من یعبد الله علی حرف فان اصابه خیر اطمأن به و ان اصابته فتنة انقلب علی وجهه خسر الدنیا و الآخره 

   :: بعضی از مردم خدا رو فقط با زبون عبادت می‌کنن.اگه خیری بهشون برسه، آرامش پیدا می‌کنن . اگه بلایی سرشون بیاد تا امتحان شن، روي گردون میشن. خودشون تو دنیا و آخرت ضرر می‌کنن (حج/11) ::

*گفتم: چقدر احساس تنهایی می‌کنم .

گفتی: فانی قریب       :: من که نزدیکم (بقره/۱۸۶) ::

* گفتم: تو همیشه نزدیکی؛ من دورم . کاش می‌شد بهت نزدیک شم .

گفتی: و اذکر ربک فی نفسک تضرعا و خیفة و دون الجهر من القول بالغدو و الأصال

     :: هر صبح و عصر، پروردگارت رو پیش خودت، با خوف و تضرع و با صدای آهسته یادکن (اعراف/۲۰۵) ::

*گفتم: این هم توفیق می‌خواهد! 

گفتی: ألا تحبون ان یغفرالله لکم      :: دوست ندارید خدا ببخشدتون؟! (نور/۲۲) ::

*گفتم: معلومه که دوست دارم منو ببخشی . 

گفتی: و استغفروا ربکم ثم توبوا الیه      :: پس از خدا بخواهيد ببخشدتون و بعد توبه کنید (هود/۹۰) ::

* گفتم: آخه با این همه گناه چیکار می‌تونم بکنم؟     

گفتی: الم یعلموا ان الله هو یقبل التوبة عن عباده 

     :: مگه نمی‌دونید خداست که توبه رو از بنده‌هاش قبول می‌کنه؟ (توبه/۱۰۴) ::

*گفتم: دیگه روی توبه ندارم . 

گفتی: الله العزیز العلیم غافر الذنب و قابل التوب    

     :: ولی خدا عزیزه و دانا ، او آمرزنده گناهه و پذیرنده توبه (غافر/۲-۳) ::

*گفتم: با این همه گناه ، برای کدوم گناهم توبه کنم؟  

گفتی: ان الله یغفر الذنوب جمیعا     :: خدا همه گناهان رو می‌بخشه (زمر/۵۳) ::

* گفتم: یعنی بازم بیام؟ بازم منو می‌بخشی؟ 

گفتی: و من یغفر الذنوب الا الله       :: به جز خدا کیه که گناهان رو ببخشه؟ (آل عمران/۱۳۵) ::

* گفتم: نمی‌دونم چرا همیشه در مقابل این کلامت کم میارم!ذوبم می‌کنه؛ عاشقم می‌كنه؛توبه می‌کنم .

گفتی: ان الله یحب التوابین و یحب المتطهرین

     :: خدا ، هم توبه‌کننده‌ها و هم اونایی که پاک هستند رو دوست داره . (بقره/۲۲۲) ::

* ناخواسته گفتم: الهی و ربی من لی غیرک     

گفتی: الیس الله بکاف عبده       :: خدا برای بنده‌اش کافی نيست ؟ (زمر/۳۶) ::

* گفتم: در برابر این همه مهربونیت چیکار می‌تونم بکنم؟ 

گفتی: یا ایها الذین آمنوا اذکروا الله ذکرا کثیرا و سبحوه بکرة و اصیلا هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمت الی النور و کان بالمؤمنین رحیما

:: ای مؤمنين! خدا رو زياد ياد کنيد و صبح و شب تسبيحش کنيد . او کسی است که خودش و فرشته‌هاش بر شما درود و رحمت می‌فرستند تا شما رو از تاريکی‌ها به سوی روشنايی بيرون بيارند . خدا نسبت به مؤمنين مهربونه (احزاب/۴۱-۴۳) ::